مدت زمان مطالعه ۶ دقیقه

بیماری صرع چیست؟

بیماری صرع یکی از اختلالات پیشرفته نورولوژیکی سلول های مغز است که در هنگام بروز، برای فرد مبتلا اثرات مخرب بسیاری ایجاد می کند. این بیماری اغلب در سنین پایین و یا در دوران سالمندی شایع است. بارزترین نشانه این بیماری، تشنج های مکرر است اما علائم دیگری نیز برای آن وجود دارد. در این نوشتار می خواهیم جوانب این بیماری را به صورت کامل مورد بررسی قرار دهیم.

علت ابتلا به بیماری صرع چیست؟

دلیل ابتلا به صرع

پژوهشگران هنوز نتوانسته اند به دلایل مشخص و ثابتی برای بیماری صرع برسند اما برخی عوامل را مهم و تاثیرگذار اعلام کرده اند.

ژنتیک

محققین می گویند، برخی از انواع این بیماری با ژن های مشخصی مرتبط است. ژن ها می توانند فرد را به یکسری عوامل محیطی تحریک کرده و باعث تشنج شوند.

ترومای سر

آسیب های تروماتیک، بر اثر تنش ها، صدمات و ضربه های سهمگین به سر که می تواند بر اثر تصادف باشد، به وجود می آیند. این صدمات به شدت می توانند فردی را که از لحاظ خانوادگی و اجتماعی در محیطی آسیپ پذیر رشد کرده است، در خطر ابتلا به بیماری صرع قرار دهد.

بیماری های مغز

تومورهای مغزی یا سکته مغزی منجر به آسیب شدید به مغز می شوند. مخصوصا در افزاد بالای 35 سال سکته می تواند یک علامل مهم در بروز بیماری صرع باشد.

بیماری های عفونی

بیماری های عفونی مانند مننژیت، ایدز و انسفالیت ویروسی می تواند احتمال ابتلا به بیماری صرع را افزایش دهد.

آسیب های مادرزادی

آسیب های مغزی به جنین در دوران بارداری مانند کمبود اکسیژن، عفونت مادر و حتی تغذیه نامناسب می تواند خطر ابتلا را بالا ببرد.

اختلالات تکاملی

بیماری صرع گاهی می تواند به اختلالاتی مانند بیماری اوتیسم یا با نوروفیبروماتوز مرتبط باشد.

تشنج

تشنج هایی که در بیماران مبتلا به صرع روی می دهد را می توان به دو گروه تقسیم بندی نمود:

تشنج های کانونی یا غیرمنتشر

در نتیجه فعالیت غیر طبیعی نورون های یک بخش از مغز بروز می کند که به آن تشنج کانونی نسبی نیز گفته می شود.

تشنج کانونی ساده

این نوع تشنج هوشیاری را از بین نمی برد اما حواس پنج گانه فرد مبتلا تا حدودی تحت تاثیر قرار می دهد. این نوع تشنج نشانه هایی مانند پرتاب شدن فرد، تیک هایی در دست و پا و علائم حسی مانند مور مور شدن، سرگیجه و خیره شدن را به دنبال دارد.

تشنج کانونی Dyscognitive

بر اثر این نوع تشنج، هوشیاری فرد کاملا از بین رفته و می تواند سبب فقدان هوشیاری در طول مدت تشنج و بعد از آن بشود. علائم این تشنج حرکات عجیبی مانند حرکات دایره وار، پیچش در دست و پا، غلت زدن و کشیده شدن بر روی زمین است.

صرع عمومی یا منتشر

نوعی از بیماری صرع محسوب می شود که تمام قسمت های مغر را درگیر می کند. این نوع از بیماری خود به شش نوع تقسیم بندی می شود:

تشنج غائب

نشانه های تشنج غائب یا پتی مال به صورت موارد جزئی مانند خیره شدن و رفع هوشیاری مقطعی است.

تشنجات تونیک

نشانه بارز این نوع تشنج سفت شدن عضلات بدن است که به دلیل انقباضی که در پشت پا و بازوی فرد مبتلا ایجاد می کند، باعث افتادن فرد بر روی زمین می شود.

تشنجات میوکلونیک

نشانه این نوع تشنجات می تواند پرش های لحظه ای و مقطعی در دست و پای فرد مبتلا باشد.

تشنجات آتونیک

با عنوان تشنجات سقوطی نیز شناخته می شوند چرا که در این نوع تشنج، فرد دچار سیاهی چشم و لرزش در دست و پا شده که می تواند منجر به افتادن بر روی زمین شود.

نشانه ها و علائم بیماری صرع

تشنج بارزترین نشانه در بیماری صرع است. علائم دیگری در فرد مبتلا وجود دارد که به شرح زیر است:

  • رنگ پریدگی و زردی پوست
  • سرگیجه و بی اشتهایی
  • لکنت و بریده بریده صحبت کردن
  • حرکت تیز و یکباره و پیچپش های غیرطبیعی در دست و پا
  • از دست دادن هوشیاری
  • آلزایمرو از بین رفتن حافظه کوتاه مدت
  • علائم روانی ( بیقراری، کلافگی، افسردگی و پرخاشگری)

آیا بیماری صرع قابل درمان است؟

روش های مختلفی برای درمان صرع وجود دارد که تشخیص بهترین آن ها بر عهده پزشک متخصص است. از همین رو لازم است نزد یک جراح و متخصص مغز و اعصاب خوب مراجعه نمایید تا با معاینه و بررسی میزان پیشرفت بیماری، بهترین تصمیم را برای شما اتخاذ نماید.

درمان دارویی

مصرف دارو تا حد زیادی می تواند بیماری را کنترل و درمان کند. دوره درمان با دارو باید تحت نظر پزشک صورت گیرد و در صورت قطع خودسرانه داروها ممکن است با تشدید تشنج ها و افزایش دفعات آن مواجه باشیم.

مسئله ای که در این روش درمانی وجود دارد این است که داروهای ضد تشنج اغلب با عوارضی همراه هستند که برخی از آن ها را در ادامه بیان می کنیم:

  • خستگی
  • سرگیجه
  • افزایش وزن
  • کاهش تراکم توده استخوان
  • راش های پوستی
  • فقدان هماهنگی در حرکات
  • مشکل در صحبت کردن
  • مشکلات حافظه و تفکر

درمان های دیگر بیماری صرع

یک روش درمان دیگر استفاده از دستگاهی به نام عصب واگ است که در زیر پوست قفسه سینه تعبیه می شود. به این دستگاه سیم هایی متصل است که یک سر آن ها به پشت گردن وصل می شوند و اعصاب را در ناحیه مغز تحریک می کنند. این عمل باعث مهار کردن میزان تشنجات بین 20 تا 40 درصد می شود.

رژیم کتوژنیک

در بدن کسانی که به بیماری صرع مبتلا هستند، به جای کربوهیدرات، چربی به عنوان منبع انرژی سوزانده می شود. رژیم کتوژنیک نوعی رژیم غذایی است که موجب ذخیره این منبع انرژی برای بیماران مبتلا به صرع می گردد.

دکتر خوب برای درمان بیماری صرع

انتخاب دکتر خوب برای درمان بیماری صرع یکی از مهم ترین مولفه هایی است که می تواند در نتیجه درمان تاثیرگذار باشد. مبتلایان این بیماری لازم است بهترین جراح مغز و اعصاب را مطابق با معیارهای خود بیابند و نسبت به آغاز روند درمان اقدام نمایند. البته این نکته را نیز فراموش نکنید که هرچه سریع تر درمان را آغاز نمایید، امکان بهبودی سریع تر نیز وجود دارد اما با تعلل برای شروع درمان، احتمال پیشرفت بیماری بسیار بالا است. با این حال مبادا این موضوع موجب تصمیم گیری عجولانه شما عزیزان برای انتخاب پزشک مناسب شود.

دکتر محمود رضا عباس زاده به عزیزانی که مبتلا به این بیماری هستند توصیه می کند علاوه بر اقدام به موقع برای درمان و رعایت رژیم غذایی، به فعالیت های ورزشی موثر که باعث تمرکز و از بین رفتن انرژی های منفی تلنبار شده در ذهن می گردند، بپردازند.

برچسب ها:

آخرین دیدگاه‌ها

پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − شانزده =

Call Now Buttonتماس با پزشک